ตื่นเช้าขึ้นมาด้วยบรรยากาสที่สดใส เมืองนี้น่าอยู่กว่าเมืองที่ผ่านๆมา ดีกว่า Delhi อีกนะ เมื่ออาหารลงท้อง เราก็เดินทางกันต่อ

เช้านี้เราก็ได้ไปจุดท่องเที่ยวของเมืองแห่งแรก คือส่วนที่เป็นปราสาทเก่าของเมือง เรียกกันง่ายก็คือมันเป็นหอพักบวกกำแพง ดูรูปคงจะเข้าใจได้มากขึ้น และก็สีสดใสสมชื่อเมืองที่เป็นหินสีชมพูจิงๆ... เอ หรือนี่เองที่เค้าเรียกว่าชมพูทวีป ก็ว่ากันไป....

จุดแรกแค่แวะ ไกด์บอกต้องออกไปดูปราสาทนอกเมือง จะเป็นสีเหลือง อ๊ะ เปลี่ยนสีกันงี้เลย ออกเดินทางต่อไปยังนอกเมือง ข้างทางดูดีขึ้น ซักพักก็เป็นขึ้นเนินเขา แล้วก็ลอดกำแพงเมืองเลยทำให้รู้ว่าเข้าเขตปราสาทอีกแห่งแล้ว....

พอถึงก็อึ้งไปเลย... ไม่น่าเชื่อว่าใหญ่มาก มีปราสาทที่เชิงเขา สูงขึ้นไปเป็นป้อมทหาร แล้วภูเขาที่รายร้อมก็เป็นกำแพงเมืองโดยรอบเกือบมิด กำแพงนี่ประมาณกำแพงเมืองจีนเลย ข้างในอลังการมาก อยากเห็นตอนมันยังรุ่งเรืองจิงๆ

เดินไปมาจนหมด ก็ออกมาแวะร้าน tourist trap เล็กน้อย คือร้านขายของพื้นเมือง ซึ่งยังไงไกด์มันก็ต้องพาไปแวะจนได้ แล้วเราก็ซื้อจนได้ ได้ผ้าพันคอสีแดงมาฝากแม่กับพี่ (ซึ่งสุดท้ายก็ไม่มีใครใช้ -_- ไม่รู้จะซื้อมาทำไมเหมือนกัน พอกันกับพี่สาว ที่ของฝากได้มาเป็นของแจกฟรีเอามาให้ทุกที)

ต่อไปเราก็พุ่งตรงไปยังเขตเมืองเพื่อไปดู ทุ่งดาราศาสตร์ อาจจะงงกับชื่อเล็กน้อย จิงๆคือสถานที่ที่สร้างอุปกรณ์การดูดาวเอาไว้ ซึ่งดูจากรูปเอาจะเห็นได้ดีกว่า จะมีเป็น ที่ใช้กับดวงดาว กับเครื่องบอกเวลากับแสงแดด ซึ่งมันตรงมาก แทบไม่น่าเชื่อ คนอินเดียนี่เก่งเรื่องคำนวณจิงๆแฮะ

ถัดไปก็เป็นพระราชวังใหม่ ข้างในยังมีราชวงศ์อยู่จริงๆ ก็จะเป็นอะไรที่ใหม่หน่อย มีพิพิธภัณฑ์มากมาย ที่ชอบสุดก็ พิพิธภัณฑ์อาวุธ เสียดายที่ถ่ายรูปไม่ได้ เราเข้ากันไปก่อนนักเรียนกลุ่มใหญ่เข้ามา โชคดีมาก เพราะแค่สวนกันก็เหมือนจะเป็นดาราอีกแล้ว มีแต่คนมาขอถ่ายรูปด้วย จนต้องรีบหนีขึ้นรถ

สุดท้ายเราก็ไปสุดที่สถานีรถไฟ เพื่อออกเดินทางไปยังเมืองต่อไป Udaipur ซึ่งต้องนั่งรถไฟข้ามคืน หลงในขบวนรถไฟเล็กน้อย ดันอ่านตั๋วผิด หลุดไปอยู่ชั้น 3 กว่าจะหาเจอก็เหนื่อยเลย รถไฟที่นี่เหมือนเมืองไทยค่อนข้างมาก แต่ของไทยหรูกว่าสะอาดกว่า แต่ที่นี่ก็สบายนะ อย่างน้อยก็หลับกันยาว หลังจากนั่งคุยกันค่อนคืน ก็ทุกอย่างมันผ่านไปเร็วมาก คุยกันจนหลับกันไปข้างนึงเรย....

แล้วจะต่อกันใหม่ที่เมืองแห่งทะเลสาบ... Udaipur

ฉึกฉักๆๆๆๆๆๆๆ.......